صندلی ارگونومیک چیست و چه ویژگی هایی دارد؟ - مجله نیلوفری

صندلی ارگونومیک چیست؟

صندلی ارگونومیک صندلی ای است که طراحی و تنظیمات آن امکان نشستن متناسب با ابعاد بدن و نوع کار را فراهم می نماید. در چنین شرایطی، کف پا تکیه گاه دارد، پایین کمر پشتیبانی می گردد و شانه ها برای رسیدن به میز بالا نمی روند. تنظیمات صندلی باید رسیدن به این حالت و تغییر شرایط را آسان نمایند.

تناسب با بدن در این تعریف معین نماینده است. مدلی که برای فردی بلندقد مناسب است، ممکن است برای فرد کوتاه قد نشیمنی بیش از مقدار عمیق داشته باشد. برای خرید، بازه واقعی تنظیمات و ابعاد محصول را آنالیز کنید تا امکانات آن با احتیاجتان هماهنگ باشد. عنوان ارگونومیک زمانی معنا پیدا می نماید که بتوانید تنظیمات صندلی را برای بدن خودتان به کار بگیرید.

معرفی برترین صندلی های ارگونومیک لیو

در انتخاب صندلی ارگونومیک لیو، تفاوت مقدار کفی، جنس پایه و امکانات تنظیمی اهمیت دارد. سه مدل زیر پشتی مش و نشیمن فوم سرد دارند، اما ابعاد و ویژگی های ساختشان یکسان نیست. همین تفاوت ها می توانند انتخاب مناسب برای دو نفر را تغییر دهند.

صندلی مدیریتی لیو مدل X81su

صندلی مدیریتی لیو مدل X81su بزرگ ترین کفی را میان این سه مدل دارد؛ ابعاد اعلام شده آن 53×50×5 سانتی متر است و در ساختش از فوم سرد استفاده شده است. اگر فضای نشستن بیشتری می خواهید، این تفاوت ارزش توجه دارد. پشتی و پشت سری مش به گردش هوا یاری می نمایند و پشتیبان گودی کمر و پشت سری در ارتفاع تنظیم می شوند. دسته ها هم در شش جهت بالا، پایین، جلو، عقب، راست و چپ جابه جا می شوند تا بتوان جای ساعد را با موقعیت کیبورد و ماوس هماهنگ کرد.

مکانیزم سینکرون X81su امکان تثبیت پشتی در چهار حالت را فراهم می نماید و پایه پنج پر آن در معینات محصول پلاستیکی معرفی شده است. در نظرات خریداران، یک خریدار با قد 189 سانتی متر از راحتی و کیفیت ساخت رضایت داشته و خریدار دیگری با قد 170 سانتی متر، پشت سری را مناسب دانسته است؛ البته مورد دوم به سفتی کنترل های زیر نشیمن و حرکت پشتی هم اشاره می نماید. این تجربه ها، علت خوبی برای امتحان کردن تنظیمات پیش از خرید هستند؛ راحتی دو خریدار، تناسب صندلی با تمام افراد هم قدشان را تضمین نمی نماید.

صندلی اداری لیو مدل X81spu

صندلی اداری لیو مدل X81spu با پایه پنج پر آلومینیومی، تفاوت معینی با X81su دارد. کفی فوم سرد آن با ابعاد 50×48×5 سانتی متر معرفی شده و پشتی مش، پشت سری متحرک و تکیه گاه کمری قابل تنظیم دارد. این ترکیب برای کسی قابل توجه است که صندلی ای با پشتی توری می خواهد، اما مقدار نشیمن مدل قبلی برایش بیش از حد بزرگ است. البته تناسب کفی را باید با طول ران و فضای میان دسته ها سنجید؛ کوچک تر بودن به تنهایی امتیاز محسوب نمی گردد.

مکانیزم سینکرون و دسته های قابل حرکت در شش جهت، امکان تنظیم شرایط نشستن را در این مدل بیشتر می نمایند. در شرحات محصول، کورس تغییر ارتفاع دسته ها 11 سانتی متر و نوع جک، 12 سانتی متری ذکر شده است؛ این دو عدد به قطعات متفاوتی مربوط اند. هنگام مقایسه، ارتفاع واقعی سطح نشیمن از زمین را هم آنالیز کنید، چون ارتفاع کلی 122 تا 132 سانتی متری صندلی برای تشخیص تناسب با قد کافی نیست. عرض اعلام شده این مدل با دسته ها 59 سانتی متر است؛ این مقدار را هم با فضای زیر میز تطبیق دهید.

صندلی اداری لیو مدل I72 SPU

صندلی اداری لیو مدل I72 SPU با کفی 48×45 سانتی متری، جمع وجورترین نشیمن اسمی را میان این سه مدل دارد. پایه آلومینیومی، فوم سرد، چرخ های PU و پشتی مش از ویژگی های ثبت شده آن هستند؛ فریم پشتی و دسته ها نیز از پلیمر فشرده ساخته شده اند. در معینات این محصول، روکش کفی چرم مصنوعی درج شده است؛ بنابراین برای برآورد تهویه، جنس نشیمن را جدا از پشتی توری در نظر بگیرید. این مدل برای کسی قابل آنالیز است که به کفی کوچک تر احتیاج دارد و می خواهد ابعاد صندلی را دقیق تر با بدنش تطبیق دهد.

یکی از خریداران، نسخه SPU را با مکانیزم سینکرون، دسته های قابل تنظیم و تکیه گاه قابل تنظیم سر و گردن توصیف نموده است. چون سری I72 با امکانات متفاوت عرضه می گردد، پسوند کامل مدل و وجود همین تجهیزات را در سفارش آنالیز کنید. در نظرات خریداران، رضایت از راحتی و کیفیت مونتاژ در کنار اشاره به لقی دسته ها یا محدودیت ارتفاع برای برخی افراد بلندقد دیده می گردد. نتیجه کاربردی این تجربه ها، اهمیت امتحان کردن ارتفاع نشیمن و ثبات دسته هاست؛ مخصوصا اگر قد بلندی دارید یا صندلی را برای استفاده روزانه طولانی می خرید.

صندلی ارگونومیک مناسب چه ویژگی هایی دارد؟

1. تنظیم ارتفاع نشیمن؛ هماهنگی پاها با زمین و میز

اولین ویژگی مهم صندلی ارگونومیک، امکان تنظیم ارتفاع نشیمن در بازه ای مناسب قد شماست. وقتی می نشینید، کف پا باید کامل روی زمین یا زیرپایی قرار بگیرد و زیر ران ها فشار آزاردهنده ای حس نگردد. اگر برای رسیدن پا به زمین مجبورید جلو بیایید، تماس کمر با پشتی از بین می رود؛ در این حالت، حتی پشتی مناسب هم عملا یاریی به شما نمی نماید.

در خرید اینترنتی، حواستان باشد ارتفاع صندلی ممکن است فاصله زمین تا بالاترین قسمت پشتی یا پشت سری باشد. عددی که برای تناسب با قد اهمیت دارد، حداقل و حداکثر ارتفاع سطح نشیمن از زمین است. بهتر است این مقدار را در شرایط استفاده و با در نظر گرفتن فشرده شدن کفی آنالیز کنید.

ارتفاع میز هم در این تصمیم دخالت دارد. اگر میز بلند است و برای قرارگیری راحت دست ها باید صندلی را بالا ببرید، یک زیرپایی ثابت و مناسب می تواند تکیه گاه پا را تامین کند. پایین آوردن صندلی تا جایی که پاها به زمین برسند، وقتی شانه ها را برای کار با کیبورد بالا می برید، راه چاره کاملی نیست.

2. پشتیبان گودی کمر؛ محل قرارگیری مهم تر از برجستگی است

پشتیبان کمر باید در قسمت گودی پایین کمر قرار بگیرد و تماس راحتی ایجاد کند. اگر این برجستگی خیلی بالا باشد، به بخش نامناسبی از پشت فشار می آورد؛ اگر هم بیش از مقدار بیرون زده باشد، ممکن است شما را به جلو هل بدهد. بنابراین، بزرگ تر بودن تکیه گاه لزوما به معنی پشتیبانی بهتر نیست.

در صندلی ارگونومیک، تنظیم ارتفاع تکیه گاه کمری امتیاز مهمی است. برخی مدل ها علاوه بر ارتفاع، امکان تغییر مقدار برجستگی یا عمق حمایت را هم دارند. هنگام امتحان کردن، لگن را عقب ببرید، به پشتی تکیه دهید و آنالیز کنید بدون قوس دادن عمدی به کمر، تماس مناسبی برقرار می گردد یا نه. همین آزمایش ساده از فشار دادن پشتی با دست اطلاعات بیشتری می دهد.

بالشتک جداشدنی هم باید با عمق نشیمن هماهنگ باشد. اگر ضخامت آن شما را جلو بیاورد، فضای تکیه دادن تغییر می نماید. هنگام امتحان کردن، چند بار از حالت کار به تکیه دادن بروید و ببینید حمایت کمری همچنان راحت می ماند یا نه.

3. دسته های قابل تنظیم؛ ساعد حمایت گردد و شانه بالا نرود

دسته مناسب باید زیر ساعد قرار بگیرد، درحالی که بازو نزدیک بدن و شانه ها آزاد هستند. دسته بیش از مقدار بلند، شانه را بالا نگه می دارد و دسته خیلی کوتاه ممکن است شما را برای تکیه دادن به یک سمت متمایل کند. پس عبارت دسته متحرک کافی نیست؛ باید بدانید دقیقا کدام قسمت در چه جهتی تنظیم می گردد.

قابلیت تنظیم ارتفاع معمولا اولین احتیاج است، اما حرکت جلو و عقب و تغییر فاصله دسته ها هم می تواند مفید باشد. برای مثال، اگر دسته ها بیش از مقدار باز باشند، تکیه دادن ساعد مستلزم دور کردن آرنج از بدن می گردد. اگر هم جلوآمدگی زیادی داشته باشند، شاید پیش از نزدیک شدن به میز به لبه آن برخورد نمایند.

هنگام آنالیز صندلی ارگونومیک، حالت تایپ کردن را شبیه سازی کنید و ثبات دسته ها را بسنجید. عنوان های سه بعدی و چهاربعدی را هم با جهت های واقعی حرکت تطبیق دهید؛ شیوه نام گذاری سازندگان همواره یکسان نیست. سطح دسته نیز باید تماس راحتی با ساعد داشته باشد و لبه آن در استفاده طولانی آزاردهنده نگردد.

4. پشت سری؛ تکیه گاهی متناسب با ارتفاع سر

پشت سری هنگام تکیه دادن و استراحت کوتاه، به خصوص با بازتر شدن زاویه پشتی، می تواند تکیه گاهی برای سر فراهم کند. اگر بخش برجسته پشت سری سر را به جلو هل بدهد، ممکن است هنگام کار با نمایشگر مزاحم باشد. برای کار روزانه، هماهنگی آن با قد و حالت قرارگیری سر از مقدار و ظاهرش مهم تر است.

امکان تنظیم ارتفاع و در برخی مدل ها زاویه، یاری می نماید سطح اتکا در محل مناسبی قرار بگیرد. موقع امتحان کردن صندلی، هم در حالت کار و هم هنگام تکیه دادن آن را آنالیز کنید. لازم نیست هنگام تایپ کردن، سر را با فشار به پشت سری بچسبانید؛ باید بتوانید بدون خم کردن غیرعادی گردن، روبه روی نمایشگر بنشینید.

با بودجه محدود، ارتفاع مناسب، کفی متناسب و پشتیبانی کمر اولویت بالاتری دارند. پشت سری را پس از این موارد ارزیابی کنید و موقع تکیه دادن، راحتی تماس و امکان تغییر محل آن را بسنجید. بعلاوه ارتفاع زیاد پشتی را با وجود پشت سری قابل تنظیم یکسان در نظر نگیرید.

5. نشیمن و کفی؛ راحتی را بعد از نشستن بسنجید

نشیمن باید بخش مناسبی از ران را حمایت کند، بدون اینکه لبه جلو به پشت زانو فشار بیاورد. عمق زیاد برای فردی با ران کوتاه می تواند مشکل ساز باشد: یا زانو به کفی می چسبد، یا فرد جلو می آید و از پشتی فاصله می گیرد. کفی خیلی کوتاه هم تکیه گاه کافی برای ران های بلند فراهم نمی نماید.

وقتی به پشتی تکیه داده اید، حدود سه تا پنج سانتی متر فاصله میان لبه نشیمن و پشت زانو، نقطه آغاز مناسبی برای آنالیز است. در مدل های دارای تنظیم عمق، نشیمن جلو و عقب می رود تا این فاصله بهتر تنظیم گردد. لبه جلویی گرد و رو به پایین نیز نسبت به لبه تیز، تماس ملایم تری با زیر ران ایجاد می نماید.

عرض کفی باید امکان نشستن و تغییر شرایط را بدون فشرده شدن میان دسته ها فراهم کند. برای آنالیز فوم صندلی ارگونومیک هم مقدار فرورفتن و راحتی زیر وزن خودتان را بسنجید. عنوان فوم سرد و ضخامت ظاهری، تجربه نشستن را کامل شرح نمی دهند؛ نشیمن باید پس از مدتی استفاده همچنان حمایت مناسبی داشته باشد.

6. جنس روکش و تنفس پذیری؛ مزیت صندلی مش چیست؟

در صندلی مش، بافت توری پشتی امکان عبور هوا را فراهم می نماید و می تواند از جمع شدن گرما و رطوبت در محل تماس بکاهد. این ویژگی برای اتاق گرم یا افرادی که زود عرق می نمایند مجذوب کننده است. البته ضدتعریق تعبیر دقیقی نیست؛ هیچ روکشی تعریق بدن را متوقف نمی نماید و لباس، دمای اتاق و مقدار تماس هم تاثیر دارند.

همه صندلی های مش، نشیمن توری ندارند. بسیاری از مدل ها پشتی مش را با کفی فومی و روکش پارچه یا چرم مصنوعی ترکیب می نمایند. بنابراین اگر تهویه برایتان اولویت دارد، جنس پشتی و نشیمن را جداگانه آنالیز کنید. مش بودن پشتی به معنی خنک ماندن تمام نقاط تماس نیست.

کشش بافت مش و راحتی تماس با قاب اطراف را هم امتحان کنید. برای انتخاب روکش صندلی ارگونومیک، دمای محیط، نظافت و لغزندگی را کنار هم بسنجید. اگر احتمال لک شدن زیاد است، دستور تمیزکاری سازنده را بخوانید؛ اگر اتاق گرم است، تهویه پشتی و کفی اهمیت بیشتری پیدا می نماید. روکش باید هنگام تغییر شرایط هم ثبات مناسبی ایجاد کند تا مدام روی نشیمن به جلو سر نخورید.

7. نوع مکانیزم؛ تفاوت کلاچی و سینکرون در استفاده روزانه

مکانیزم، نحوه تغییر زاویه و کنترل حرکت پشتی و نشیمن را معین می نماید. در بازار، نام کلاچی برای ساختارهای متفاوتی به کار می رود؛ در برخی مدل ها حرکت پشتی و کفی به هم وابسته است و در برخی، پشتی نسبت به نشیمن ثابت تغییر زاویه می دهد. بنابراین، از روی این نام به تنهایی نمی توان رفتار همه صندلی ها را پیش بینی کرد. باید شرح عملکرد و امکان تثبیت زاویه را برای همان مدل خواند.

در مکانیزم سینکرون، حرکت پشتی و نشیمن با نسبت معینی هماهنگ می گردد و پشتی معمولا بیشتر تغییر زاویه می دهد. برای مثال، در یک مکانیزم با نسبت دو به یک، 10 درجه حرکت پشتی با حدود 5 درجه حرکت نشیمن همراه می گردد؛ البته نسبت همه مدل ها یکسان نیست. این هماهنگی یاری می نماید هنگام تکیه دادن، زاویه میان تنه و ران مناسب تر تغییر کند و حمایت کمر و تکیه گاه پا بهتر حفظ گردد.

برای کار طولانی و تغییر شرایط مکرر، صندلی ارگونومیک با سینکرون خوش ساخت معمولا انتخاب بهتری نسبت به مکانیزم های ساده است. زاویه پشتی و نشیمن در این ساختار تغییر می نماید؛ مزیت اصلی، هماهنگ بودن این تغییر است. تنظیم مقاومت حرکت، قفل شدن ایمن و تناسب ابعاد را هم آنالیز کنید. وقتی به عقب تکیه می دهید، صندلی نباید ناگهان رها گردد یا آن قدر مقاومت کند که برای حرکت دادن آن زور بزنید. اگر مقاومت قابل تنظیم است، باید بتوانید آن را با وزن و ترجیح خود هماهنگ کنید.

پیش از خرید صندلی ارگونومیک چه چیزهایی را امتحان کنیم؟

پایداری پایه پنج پر و تناسب چرخ ها با کف پوش را آنالیز کنید. ظرفیت وزنی را هم از معینات همان مدل بخوانید؛ جنس فلزی یا پلیمری پایه، به تنهایی ظرفیت صندلی را معین نمی نماید. در خرید اینترنتی، ابعاد کفی و عرض همراه دسته ها را با فضای میز تطبیق دهید و شرایط ضمانت، بازگشت کالا و تامین قطعات را بخوانید.

در امتحان حضوری، حالت واقعی کار را شبیه سازی کنید: به میز نزدیک شوید، دست ها را در شرایط تایپ قرار دهید و چند بار به عقب تکیه بدهید. اهرم ها باید قابل دسترس باشند و تنظیمات قفل شده پس از جابه جایی بدن ثابت بمانند. اگر صندلی را برای فرد دیگری می خرید، نظر و تجربه نشستن او را مبنای انتخاب قرار دهید. حتی دو نفر با قد مشابه ممکن است به علت تفاوت طول ران و بالاتنه، تجربه متفاوتی از یک مدل داشته باشند.

چگونه صندلی ارگونومیک را برای کار روزانه تنظیم کنیم؟

از ارتفاع و عمق نشیمن آغاز کنید، سپس تکیه گاه کمر، دسته ها و مقاومت پشتی را تنظیم کنید. در سرانجام، جای نمایشگر و کیبورد را آنالیز کنید تا برای تماشا صفحه یا رسیدن به کلیدها مجبور به خم شدن نباشید. اگر لپ تاپ را روی پایه می گذارید، کیبورد و ماوس جداگانه امکان تنظیم بهتری فراهم می نمایند.

در طول روز، شرایط نشستن را تغییر دهید و وقفه های کوتاه برای برخاستن و حرکت داشته باشید. حتی صندلی ارگونومیک مناسب هم احتیاج بدن به حرکت را رفع نمی نماید. می توانید کارهای کوتاهی مثل مکالمه تلفنی را، در صورت امکان، ایستاده انجام دهید تا نشستن طولانی پیوسته قطع گردد. راحتی صندلی زمانی بیشتر به کار می آید که با چیدمان مناسب میز و عادت های بهتر کاری همراه باشد.